poetry
دل مُ بی تو دائم بی قراره
گل لاله لاله
کیه که عشق تو در سر نداره
گل لاله لاله
همون چشمای قشنگی که تو داری
غزال های کوه چهل دختر نداره
بلندا مُ تمنای تو دارُم
گل لاله لاله
هوس از قد و بالای تو دارُم
گل لاله لاله
تو صیدی و مُ صیادم شب و روز
به غیرِ عشق تو کاری ندارُم
گل لاله لاله
چشمات پیاله
حسن جمالت دلبرُم هیچ کس نداره
اگه تو گوهری مُ کهربایُم
گل لاله لاله
اگه تو نقره ای مُیُم طلایُم
گل لاله لاله
تو اگه مشکله پیشم بیایی
بده اذنم که مُ پیشت بیایُم
دو زلفونت بود تار ربابُم
گل لاله لاله
چه می خواهی از این حال خرابُم
گل لاله لاله
تو که با مُ سر یاری نداری
چرا هر نیمه شُ آیی به خوابُم
گل لاله لاله
چشمات پیاله
حسن جمالت دلبرُم هیچ کس نداره
دلُم بیمار اون چشمای سیاته
شیون و زاری از برق نگاته
به سویُم کن نگاهی گاهی گاهی
دوای درد مسکینم نگاته
گل لاله لاله
چشمات پیاله
حسن جمالت دلبرُم هیچ کس نداره